Nie garb się! No dobrze, ale dlaczego mam się nie garbić, czy to naprawdę jest dla mnie tak złe? Przecież niektórzy garbią się i nic im się nie dzieje?
Ok, więc trzeba zacząć od tego, jak działa kręgosłup, dzięki temu zrozumiesz zawsze dlaczego garbienie się jest – złe i kiedy jest złe. Bo równie dobrze możemy powiedzieć, że stanie jest złe. I na jakiej podstawie oceniamy, że coś jest złe.
Przede wszystkim trzeba zacząć od tego, jak jest zbudowany kręgosłup. Mamy w nim kręgi i krążki międzykręgowe. Kręgosłup ma krzywizny, lordozę szyjną, kifozę piersiową i lordozę lędźwiową (te nas interesują – ma więcej). Jego krzywizny są potrzebne do amortyzacji obciążeń. Jeżeli je tracimy, to krążki międzykręgowe, odpowiedzialne za amortyzację, są za bardzo obciążone. Jeżeli trwa to chwilę, to nic się nie stanie, jednak jeżeli trwa to długo – doprowadzimy do uszkodzeń.
Jak?
Krążek międzykręgowy, to struktura stworzona głównie z wody, która odkształca się pod wpływem obciążeń, dzięki temu pozwala na ruch amortyzacyjny, to bardzo cienka położona gąbka, która wysusza się w momencie nacisku i nawilża się w momencie odciążenia. Oczywiście nie działa to szybko, ale bardzo wolno pod stałym, bardzo dużym obciążeniem. Wyobraź sobie, że na jednej gąbce, od dołu i od góry stoją dwa słonie i w takiej sytuacji gąbka ma się napełnić wodą. Bardzo ciężko, tylko gdy jedna strona jest bardziej obciążona, to druga się lekko nawilża i na odwrót. Do tego, krążek, nie może od razu nawilżyć się całym sobą. Jest nieruchomy i słabo unerwiony. W związku z tym, może się odżywiać tylko od góry i od dołu. I w sytuacji tego obciążenia te wartości odżywcze muszą przejść do samego środka struktury. Bardzo ciężkie zadanie, szczególnie, gdy jest stale spłaszczony przez zgarbione plecy!
W takiej sytuacji traci swoją wodę i coraz gorzej się odkształca. Jest coraz mniej elastyczny i pozostaje w raz przyjętej pozycji na coraz dłużej.
Spójrzmy w głąb krążka międzykręgowego – struktura jest zbudowana z jądra miażdżystego i pierścieni włóknistych, czyli kolagenowych blaszek, które trzymają krążek w centrum. Gdy jądro napięte na daną stronę, blaszka się odkształca a potem wraca do swojej pozycji. Jednak jeśli nacisk jest stały, długi i krążek jest osłabiony, to w pierścieniu pojawiają się pęknięcia, blaszki kolagenowe łamią się i jądro zaczyna coraz bardziej wychodzić na zewnątrz.
Proces trwa latami, jednak jeżeli latami siedzimy źle w szkole, do tego jeszcze w domu, to w wieku 25 lat już możemy mieć problem z plecami. To nie jest tak, że problemy z kręgosłupem są tylko domeną ludzi starszych.
W trakcie tego procesu krążek międzykręgowy się wysusza i trwale traci swoje zdolności nie tylko amortyzacyjne. Oczywiście nie może wyzdrowieć, możemy mu w tym pomóc, ale nie o tym jest dzisiejszy tekst.
Więc jak możemy zauważyć, to głównym problemem jest stałe obciążenie oraz wysuszanie. Jedno jest połączone z drugim i to wtedy przychodzą na pomoc badania. Jedno starsze, inne nowsze. Badanie Nachmsona i Wilke, nałożone na siebie, pokazują jak w odcinku lędźwiowym zmieniają się obciążenia zależnie od pozycji.
Badania zostały wykonane przez wciskanie elektrody w krążek międzykręgowy, która badała obciążenie i to jak krążek się odwadnia. Jak możemy zauważyć, w pozycjach siedzących z dobrą postawą- zachowanymi krzywiznami oraz w pozycji stojącej osiągane zostało neutralność. Czyli krążek ani się nie wysuszał, ani nie nawadniał. Więc dobre siedzenie i dobre stanie jest ok!
Po długim czasie wyglądałoby to gorzej, jednak samo sedno jest jasne – ważna jest pozycja. Bo już w pozycji tojącej w jakimś zgarbieniu mamy odciążenie wody z krążka międzykręgowego. I znowu – to jest ok, on tak powinien pracować, problem jest, gdy często tak robimy lub gdy podnosimy tak duże ciężary.
Pozycje odciążające, pozwalające nam się nawodnić, jak leżenie na plecach czy na boku, to najlepsze stany, gdzie plecy odpoczywają. Oczywiście trzeba pamiętać, że plecy należy wzmacniać, należy wykorzystać mięśnie, aby potem trzymały nasz kręgosłup, nie można ciągle nic nie robić. Jednak w kontekście garbienia się, to niekoniecznie jest tak, że samo garbienie nam szkodzi.
Jeżeli chodzi o siedzenie w pozycji zgarbionej, to warto zmieniać swoje położenie. Możemy nawet zgarbić się, przez odchylenie w tył. Tutaj badania pokazały, że plecy są odciążone. Nic dziwnego, w końcu plecy nie wiszą nam na odcinku piersiowym, tylko wygięte spoczywają na krześle i grawitacja nie powoduje tylu sił ścinających, co garbienie nad książkami.
Obie wersje są okej
Dlatego – ważna jest nauka i zrozumienie swojego ciała, a nie podążanie ślepo za jakimiś wytycznymi, których nikt nie zrozumie.
A jeżeli chcesz samodzielnie uczyć się trenować bezpiecznie i mieć dostęp do trenera osobistego cały czas… Skorzystaj z mojej strony, przykładowy film uczący techniki, zobaczysz po prawej stronie.
© 2023 Warszawa Trener Personalny – Juliusz Słoniewicz. Wszystkie prawa zastrzeżone
You cannot copy content of this page